Posts Tagged ‘wspinaczka’

Rękawiczki wspinaczkowe

Lipiec 7, 2014 - 9:41 am Możliwość komentowania Rękawiczki wspinaczkowe została wyłączona

r_kawice_salewa_via_ferrata_leather Dobór właściwych rękawiczek to nie do końca taka błaha sprawa i jest on uzależniony od rodzaju naszej aktywności wspinaczkowej.

Wspinaczka czy to skałkowa czy wysokogórska, via ferraty, asekuracja czy nawet praca na wysokości  – bez rękawic ani rusz. Rękawice wspinaczkowe to bardzo przydatna cześć wyposażenia każdego mniej lub bardziej zaprawionego w skale „łojanta”.

Jeśli wybieramy się np. na via ferraty, powinniśmy się zdecydować na rękawiczki dedykowane do tego typu dróg. Rękawiczki takie posiadają niezwykle wytrzymałe wzmocnienia72276 wewnętrznej części dłoni, często wykonane z włókien aramidowych. Kevlarowe wzmocnienie nie usztywnia rękawiczek, ani nie podnosi ich wagi zapewniając jednocześnie doskonałą ochronę dłoni podczas chodzenia po drabinkach, przy łańcuchach czy przy podczas przepinania się na stalowej linie. Specjalistyczne rękawiczki do wspinaczki na via ferratach są w ofercie wielu marek, między innym Salewy. Gdy planujemy dłuższe wspinaczki w rysach, a nie lubimy plastrować dłoni warto zainteresować się rękawicami Ocun Crak. To bardzo lekkie rękawice, idealnie dopasowujące do kształtu dłoni. Zapewniają dobry chwyt skały i są wytrzymałe.

Jednak większość rękawic wspinaczkowych to uniwersalne propozycje, nadające się do wielu zastosowań. Oferują one połączenie wytrzymałości i zręczności, ułatwiają łapanie liny i przede wszystkim chronią dłonie przed otarciami. Wszak z poobcieranymi dłońmi nie wiele można w skale zdziałać. Wszystkie rękawice wykonane są z wytrzymałych materiałów zarówno naturalnych (ze skóry) jak i syntetycznych, często ze stretchowymi insertami zapewniającymi dobre dopasowanie. Rękawice wspinaczkowe mogą być zarówno pełne jak i bez końcówek palców; te pełne zapewniają lepszą ochronę niestety kosztem gorszego „czucia skały”.

Między innymi w ofercie:

  • Rękawice MARMOT AIRTIME – Cena: 179,90 zł
  • Rękawice MARMOT BURLAY – Cena: 159,90 zł
  • Rękawiczki BLACK DIAMOND CRAG – Cena: 85,00 zł
  • Rękawiczki BLACK DIAMOND CRAG HALF FINGER – Cena: 85,00

Przyrząd asekuracyjno-zjazdowy REVERSO 4

Wrzesień 28, 2012 - 6:16 am Możliwość komentowania Przyrząd asekuracyjno-zjazdowy REVERSO 4 została wyłączona

Wspinaczka górska rządzi się odmiennymi prawami, tutaj przyrządy samoblokujące jak Grigri II mają znikome zastosowane, jednym z najbardziej popularnych przyrządów asekuracyjno-zjazdowych podczas uprawiania wspinaczki w górach  jest przyrząd firmy Petzl Reverso 4Reverso.

Jego najnowsza wersja waży o 25 % mniej (zaledwie 59 g) niż poprzednik REVERSO 3 – jest to możliwe dzięki wykonaniu  z aluminium kutego na gorąco. Reverso 4 to niezwykle uniwersalny przyrząd, bardzo łatwy i intuicyjny w obsłudze. Umożliwia dolną i górną stanowiskową asekuracje na drogach wielowyciągowych oraz pełną kontrole podczas zjazdu i opuszczania partnera. Podczas górnej asekuracji możliwe jest ubezpieczanie dwóch osób wspinających się nie zależnie – rozdziela dwie żyły przy asekuracji i zjeździe.

Podczas wspinaczki w zespole dwójkowym ze zmiennym prowadzeniem, Reverso 4 umożliwia szybkie przejście z statycznej asekuracji z blokadą do asekuracji dynamicznej.

Rowki hamujące wykonane w kształcie „V” z bocznymi, asymetrycznymi wypukłościami pozwalają na dobrą kontrolę szybkości przesuwania liny – zwiększają tarcie na cieńszych linach, dzięki czemu zostają zwiększone siły hamowania podczas odpadnięcia prowadzącego. Reverso 4 dostosowane jest do lin dynamicznych, podwójnych, bliźniaczych o średnicy ≥ 7,5 mm i pojedynczych o średnica ≥ 8,9 mm.

PETZL REVERSO 4Reverso 4 jest bardzo dobrze oznakowanym przyrządem, na korpusie wygrawerowano schematy zarówno asekuracji dolnej i górnej.

Podsumuwując Reverso 4 to uniwersalny przyrząd asekuracyjno-zjazdowywspinaczka wysokogórska, skałkowa tradycyjna i sportowa – sprawdzi się praktycznie wszędzie.

Skyrunning

Sierpień 9, 2012 - 9:08 am Możliwość komentowania Skyrunning została wyłączona

Przez kilka ostatnich lat można zauważyć w Polsce szybki rozwój biegów górskich. Coraz więcej osób próbuje swoich sił w rozgrywanych biegach górskich, a także uczestniczy w różnorodnych górskich obozach biegowych. Poziom i liczba startujących z roku nad rok rośnie. Biegi górskie stają się coraz bardziej popularne, w tym skyrunning. Czym wyróżnia się jednak skyrunning od innych biegów górskich ?

Heli Eichholzer z Race Team National - DynafitSkyrunning jest jednym z najtrudniejszych biegów górskich. Przede wszystkim bieg rozgrywany jest na dużych wysokościach, tym samym poziom trudności jest o wiele większy niż podczas innych biegów górskich. Trasa biegu często prowadzi na szczyt powyżej 2000 m n.p.m. Duże przewyższenia, mocne podbiegi i zbiegi na nierównym podłożu wymagają dużej wytrzymałości i siły oraz umiejętności technicznych.

Skyrunning narodził się we Włoszech, i swój początek zawdzięcza włoskim wspinaczą którzy jako piersi bili rekordy czasu wejścia na Mont Blanc i Monte Rosa w Alpach włoskich, za jego twórcę uznaję się Marino Giacomettiego. W latach ’90 tych skyrunning rozwinął się na całym świecie.

Obecnie organem zarządzającym jest Międzynarodowa Federacja Skyrunning, a sam sport składa się z wielu różnych dyscyplin.

W lipcu 2012 w Hiszpani, odbyły się Mistrzostwa Świata w Skyrunningu, zawody rozgrywano w 6 dyscyplinach. Jedną z nich jest SkyMarathon rozgrywany na dystansie: 42 km, przewyższenie:  2910m (+ 965m/-3000m) i SkyRace dystans:  21km, przewyższenie: 2270m (+965m/- 1350m)

Podczas niedawno rozegranych I Mistrzostw Polski w Skyrunningu do przebiegnięcia był dystans ponad 25 km, przewyższenia które trzeba było pokonać to przewyższenia +1784 m / – 1436  metrów. Łącznie zawody ukończyło 239 uczestników, a na trasie nie obyło się bez upadków i kontuzji.

Powyższe przykłady uzmysławiają iż skyrunning to biegi wysokogórskie o najwyższym stopniu trudności. To zawody dla prawdziwych miłośników ekstremalnych wysiłków często trenujących biegi górskie, wspinaczkę, skitury. Sporty wymagające niezwykłej wytrzymałości i odpowiedniego przygotowania technicznego.

Rodzaje wspinania skałkowego.

Luty 1, 2012 - 9:13 am Możliwość komentowania Rodzaje wspinania skałkowego. została wyłączona

Początkujący miłośnicy wspinaczki skałkowej zaczynają najczęściej swoją przygodę ze skałami od wspinaczki „na wędkę”. Po zdobyciu niezbędnych umiejętności, przechodzą na tzw. wspinanie z dołem, i wspinanie z dołem na własnej asekuracji która wymaga zdobycia już solidnego doświadczenia. Formy te zasadniczą różnią się między sobą stopniem trudności.

Przy wspinaniu na „wędkę” stanowisko asekuracyjne znajduję się ponad wspinającym, lina od asekuranta idzie do góry, przechodzi przez stanowisko i wraca w dół do wspinacza. Podczas odpadnięcia od skały lub ściany wspinacz praktycznie nie opada i zawisa na linie jak ryba na wędce a szarpnięcia są stosunkowo słabe. Wspinanie to obarczone jest najmniejszym ryzykiem kontuzji i nie wymaga dużych umiejętności od asekurującego. Wspinanie na wędkę daje czas na nabycie doświadczenia, obycia się z różnymi przyrządami asekuracyjno-zjazdowymi. Po rozpoznaniu swoich możliwości psycho -fizycznych, i nabyciu odpowiednich umiejętności, można przejść do klasycznej formy wspinania jakim jest tzw. wspinanie z dołem.

wspinanie z dołemPodczas prowadzenia wspinający jest zabezpieczany przez partnera, linę, stanowisko oraz przez przelotowe punkty asekuracyjne w które wpina ekspresy. Ubezpieczanie partnera polega na neutralizacji skutków odpadnięcia od skały. Podczas lotu partnera asekurant musi zdążyć zablokować linę na stanowisku, aby prowadzący bezpiecznie na niej zawisł a nie spadł na ziemię. Od umiejętności asekurującego zależne jest więc zdrowie a czasem i życie wspinającego. Wspinanie z dołem możemy podzielić:

  • wspinanie na tzw. drogach obitych (sportowe), wyposażonych w komplety punktów asekuracyjnych, gdzie prowadzącemu zostaję wpiąć się w dany punkt. W razie lotu lina i przelotowe punkty asekuracyjne przejmują dużą część energii. Punkty są na tyle mocno osadzone, że wytrzymują działanie nawet bardzo dużych sił.
  • wspinanie z własną asekuracją (tradycyjne), na drogach nie obitych gdzie przeloty trzeba założyć sobie samodzielnie (haki, kości, friendy ). W tym wypadku założenie przelotów i umiejętność dynamicznej asekuracji ma kluczowe znaczenie. Przeloty muszą być założone staranie aby nie zostały wyrwane podczas lotu, a asekurant musi strać się przejąć część energii upadku, aby hamowanie lotu było łagodniejsze i by ograniczyć siły działające na przeloty.

Ta sama droga, w zależności od formy wspinania, może być łatwa i zarazem trudna. Najbardziej zapaleni wspinacze, pokonują też drogi tzw. „żywca”. Bez żadnego ubezpieczenia, polegając tylko na własnych umiejętnościach i znajomości drogi. Forma ta jest oczywiście bardzo nie bezpieczna, gdzie najmniejszy błąd może dużo kosztować. A więc nie sama droga, świadczy o naszym poziomie, ale styl w jakim ją pokonujemy.

Czekan: jeden z atrybutów wspinacza

Czerwiec 27, 2011 - 9:46 pm Możliwość komentowania Czekan: jeden z atrybutów wspinacza została wyłączona

Poza liną oraz kaskiem, jednym z ważniejszych narzędzi, które znajduje się w ekwipunku miłośnika wspinaczek górskich, jest bez wątpienia czekan. Sprzęt ten pełni rozmaite funkcje, począwszy od hamowania podczas ześlizgiwania się ze szczytu czy asekuracji, na wyrąbywaniu stopni w lodzie kończąc. Za poprzednika dzisiejszego czekana powszechnie uznaje się alpensztok, a mianowicie drewnianą laskę o długości sięgającej nawet 2,5 metra, która z jednej strony zakończona jest ostrym grotem, z drugiej zaś wygodnym uchwytem. Warto w tym miejscu jednak zaznaczyć, że w dalszym ciągu alpensztok bywa wykorzystywany jako sprzęt turystyczny, ale wykonuje się go obecnie z aluminium bądź tworzyw sztucznych, które są znacznie lżejsze od drewna.

Wygląd i specyfika
Czekan przypomina zakończoną głowicą laskę, której stylisko wynosi zazwyczaj od 50 do 90 centymetrów długości. Rączka wykonywana jest z różnych materiałów, chociażby: drewna, stali czy stopów aluminium. Często bywa pokrywana gumą lub innym tworzywem sztucznym, aby w ten sposób zapewnić lepszy chwyt. Ze względu na wytrzymałość, styliska dzielą się na dwie kategorie: B (280kg) oraz T (400kg).


W uniwersalnym czekanie, określanym mianem turystycznego, z jednej strony głowicy znajduje się ostrze służące do wbijania narzędzia w grunt, z drugiej natomiast łopatka. Niemalże każdy tego typu sprzęt posiada na uchwycie dodatkową pętlę, dzięki której istnieje
bardzo małe prawdopodobieństwo jego zagubienia podczas wspinaczki. Poza przedstawionymi powyżej czekanami turystycznymi, istnieją ponadto tzw. specjalistyczne, przeznaczone do wspinaczki w lodzie. Od poprzedników różnią się przede wszystkim krótszym, wygiętym styliskiem oraz głowicą bez łopatki, co umożliwia łatwiejsze wbicie dzioba. Niniejszy rodzaj czekana bywa określany również dziabakiem bądź dziabałem.

Kurs wspinaczkowy

Luty 17, 2011 - 9:56 pm Możliwość komentowania Kurs wspinaczkowy została wyłączona

Uważam że wspinaczka to odkrywanie siebie i swoich możliwości ( granic które chcemy przekroczyć) niż odkrywanie nowych dróg.  Jeśli masz ochotę zmierzyć się z takim wyzwaniem, i zastanawiasz się czy wspinaczka jest własnie dla ciebie, istnieje tylko jeden sprawdzony sposób na to abyś mógł się o tym przekonać. Jest to znalezienie odpowiedniej szkoły i zapisanie się na kurs odpowiadający naszym możliwościom. Wszyscy myślą że do uprawiania tego sportu potrzebna jest ogromna siła fizyczna i niesamowita muskulatura ciała. Prawda jednak jest taka że wspinać może się każdy zdrowi i zdecydowany człowiek, nieważne w jakim wieku. Jedynie dzieciaki i niepełnoletni potrzebują pisemnej zgody od rodziców do uprawiania tego sportu.  Oczywiście ważne jest także zaświadczenie od lekarza, które potwierdzi brak przeciwwskazań, do uprawiania tego sportu. Obecna jakość oraz parametry sprzętu wspinaczkowego pozwalają również na rozwianie tezy, wedle której każde odpadnięcie od grani skalnej musi się źle skończyć. Na rynku dostępne są różne rodzajekursów wspinaczkowych. Dla amatorów zaczynających przygodę ze wspinaczką najlepszy jest na początek, kurs na sztucznej ściance do wspinaczki. Jest ona idealnym miejscem do rozpoczęcia przygody ze wspinaniem.

W trakcie takiego kursu będziemy mogli zapoznać się z podstawowymi definicjami dotyczących wspinaczki. Poznajemy podstawowy sprzęt wspinaczkowy, stosowane węzły, zasady asekuracji czy techniki poruszania się po ścianie. Taki rodzaj kursu ma za zadanie wprowadzić nas w tajniki wspinaczki ma sztucznej ścianie. Kolejnym etapem może być zapisanie się na kurs wspinaczki po drogach ubezpieczonych.  Gdy już zdobędziemy odpowiednie doświadczenie na sztucznej ściance, możemy zapisać się na kurs skałkowy który pozwoli nam stać się całkowicie niezależnym wspinaczem skalnym. Jest to dobre przetarcie przed kursem tatrzańskim. Dla zaawansowanych osób organizowane są kursy alpinistyczne oraz lawinowe. Dla osób chcących pracować na wysokościach organizowane są samodzielne kursy przygotowujące do samodzielnych prac na wysokościach.

Sklep Wspinaczkowy

Luty 17, 2011 - 9:23 pm Możliwość komentowania Sklep Wspinaczkowy została wyłączona

Często się zdarza że amatorzy sportów górskich lub wspinaczkowych, nie wiedzą gdzie i co mają kupić. Pierwsze ich kroki zawsze wędrują do supermarketu, widzą niewielką cenę, duży napis Gore- Tex i są przekonani że to własnie im wystarczy aby „zdobywać szczyty” i przemierzać szlaki. Kontakt ze sprzedającym w takim wypadku ogranicza się najczęściej do zapłacenia za towar przy kasie, ewentualnie do zapytania o większy rozmiar. Innym sposobem często spotykanym jest zakup od niewykwalifikowanych sprzedawców na allegro ( ja nie mówię że to złe, ja podkreślam że nie wszyscy mają odpowiednie kwalifikacje do prowadzenia sprzedaży tego typu asortymentu na tych portalach). Zazwyczaj osoba nieobeznana w tym temacie, daje się zmanipulować „szablonowi na aukcji” lub ceną, niestety 90% takich zakupów jest nietrafnych a towar jest nisko jakościowo i podczas wycieczek może nas zawieść. Co w takim razie zrobić gdy się nie ma zielonego pojęcia? Udać się jak najszybciej do profesjonalnego sklepu. W takim sklepie możemy liczyć na profesjonalna obsługę naszej osoby, doradztwo w każdej sprawie i indywidualne podejście do klienta. Otrzymamy setki odpowiedzi na nurtujące nas pytania, a co najważniejsze uzyskamy sprawdzony towar, o najwyższej jakości. I ta cecha jest chyba najważniejszą. W końcu wydajemy niemałe pieniądze na taki produkt i chcemy być pewni jego jakości, i tego że nie zawiedzie nas w najbardziej ekstremalnych warunkach. Przypomniała mi się ciekawa historia kumpla który zakupił namiot w pospolitym markecie. Szczęśliwy zaoszczędzeniem niewielkiej kwoty, już za kilka dni zaplanował przetestowanie go.

Jednakże ku jego zdziwieniu ( a był tak ślepo zapatrzony w ową „promocję”)  namiot okazał się niewypałem. Oczywiście nie było możliwości sprawdzenia sprzętu który zakupił gdyż był „zapakowany”, paragon nie wystarcza by uwzględnić gwarancję ( i braki w w komplecie brak „śledzi” , tropika, istny szał). Wyobrażam sobie niezadowolenie rodziny która zabrał na wycieczkę, i te spojrzenia. Dobrze ze znalazł schronienie niedaleko w pensjonacie, a następne zakupy wykonał już w odpowiedni sposób. Kolejną cechą zakupu w profesjonalnym sklepie ( oczywiście jak wspominałem powyżej zakupy przez internet nie są złe, złe może być dobrane źródeł z których chcemy pozyskać interesujący nas asortyment) jest gwarancja jaką dostajemy na dany sprzęt, z czasem większość partnerów tworzy także karty rabatowe. Tego typu sklepy stają się sponsorami niewielkich imprez, wspierają rozwój turystyki, a więc inwestują również środki zarobione na klientach. Ale najważniejsze jest że w takim sklepie, spotkamy ludzi zafascynowanym tym tematem, ludzi którzy to kochają, do których będziemy mogli wysłać kartkę z gór, czy podzielić się doznaniem „euforii” po kolejnym niesamowitym przeżyciu.

Podstawowy ekwipunek – Kask wspinaczkowy

Luty 1, 2011 - 10:09 pm Możliwość komentowania Podstawowy ekwipunek – Kask wspinaczkowy została wyłączona

Ekwipunek każdego pasjonata wspinaczki czy wypraw wysokogórskich jest praktycznie taki sam. Żaden amator nie zdaje sobie sprawy z tego ze każda rzecz jaką mam w plecaku lub na sobie ma mi gwarantować jedynie a może najważniejsze komfort i bezpieczeństwo. Liny i uprząż zajmują w plecaku prawie większość wolnego miejsca ( oprócz kilku konserw i karabinków) więc ja zazwyczaj kask nosze tak jak się powinno na głowie!! ( wielu cwaniaków bez doświadczenia lub z minimalną wiedzą idzie na „ogień ” często zakładają kask dopiero w cięższych chwilach..zapominając że w każdej chwili nawet w sytuacji pozornie bezpiecznej możemy dostać kamyczkiem czy odłamkiem w głowę doliczmy sobie prędkość spadania pozornego kamyczka i siłę z jaką on uderzy).

Kaski wspinaczkowe (alpinistyczne) należą do specjalnie wyspecjalizowanych rodzajów kasków przeznaczonych do ochrony głowy przed kontuzjami i urazami, zdarzającymi się podczas uprawiania wspinaczki.  Tak samo jak inne nietypowe kaski,  kask służący do wspinaczki ma chronić przed zdarzeniami i wypadkami powstającymi w wyniku uderzenia głową o twarde podłożę, czy ewentualnie o inne przedmioty z ostrymi krawędziami.

To co różni ten kask od innych, to skuteczne zabezpieczanie przed skutkami uderzenia niewielkimi odłamkami skalnymi spadającymi z bardzo dużą prędkością. Dla wyobrażenia sobie tego podam przykład że kamień spadający z prędkością powiedzmy 300 km/h może przebić kask kolarski (ewentualnie spowodować jego wgniecenie i stworzenie potencjalnego zagrożenia urazu głowy..podobnie jak w przypadku uderzenia tępym narzędziem). Co się zaś tyczy kasku wspinaczkowego to energia uderzenia powinna zostać tak równomiernie rozłożona i rozproszona by siła ta rozłożona została na całej powierzchni kasku. Kask wspinaczkowy to nie tylko krytyczne wymagań dotyczące bezpieczeństwa, dobry kask powinien charakteryzować się  m.in niewielką masą ( zazwyczaj jest to kwestia kompromisu pomiędzy trwałością  a wygodą użytkownika, oznacza to że najlżejsze kaski są najmniej trwałe). Kask powinien także posiadać odpowiednią wentylacje lecz także nie przeszkadzać w możliwości założenia i użycia czapki czy kaptura. Ważne jest także by posiadał zaczepy przeznaczone do mocowania czołowej latarki jak również wygodny system regulacji który umożliwia dopasowanie do każdego kształtu głowy.

Podstawowy Ekwipunek -Uprząż wspinaczkowa

Luty 1, 2011 - 9:13 pm Możliwość komentowania Podstawowy Ekwipunek -Uprząż wspinaczkowa została wyłączona

Zdarza mi się dość często usłyszeć pytania w stylu ” a co to takiego śmiesznego masz na tyłku?”. Odpowiadam zazwyczaj irytując się przy tym (wiem że nie powinienem) że to taka „specjalna uprząż dla specjalnych ludzi”. Uprząż wspinaczkowa jest ważną rzeczą zaraz obok liny i kasku wśród sprzętu używanego do asekuracji w trakcie wspinaczki. W przypadku uprzęży są trzy rodzaje jeżeli chodzi o ich budowę. Pierwsza uprząż to uprząż biodrowa która składa się z pasa biodrowego i dwóch pasów zakładanych na uda, jest to najpopularniejszy rodzaj wśród uprzęży wspinaczkowych.

Drugi rodzaj to uprząż piersiowa inaczej zwana pasem piersiowym. Zakłada się ją na klatkę piersiową, dookoła ramiona. Nie zaleca się ją stosować samodzielnie, lecz jako uzupełnienie uprzęży biodrowej w sytuacji gdy przechodzimy specyficzny rodzaj dróg wspinaczkowych lub podczas wspinaczki z obciążeniem ( np. ciężki plecak).  Ostatnim rodzajem jeśli chodzi o budowę jest uprząż pełna. Schemat jej to układ pasów obejmujący całe ciało, najczęściej z wyróżnioną częścią piersiową oraz biodrową. Zastosowanie znajduje podczas prac na wysok0ściach, w przemyśle czy ratownictwie (jak również stosuję się ją dla dzieci do lat 12stu).  Dzięki swej budowie uprząż pełna zapewnia o wiele wyższe bezpieczeństwo w sytuacji gdy od skałki odpadnie wspinacz, natomiast uprząż biodrowa stanowi kompromis pomiędzy bezpieczeństwem a wygodą potencjalnego użytkownika. Należy pamiętać aby pod żadnym powodem nie używać uprzęży biodrowej w połączeniu np. z plecakiem gdyż w momencie przesunięcia ku górze środek ciężkości może doprowadzić do obrotu odpadającego wspinacza głową w dół. Możemy jeszcze wymienić dwa rodzaje uprzęży jeśli chodzi o specyfikę. Uprząż górska jest dostosowana wyłącznie do dziedziny wspinaczki górskiej. Najważniejszym priorytetem i cechą jest komfort prowadzenia dróg wielowyciągowych tzn. w sytuacjach gdy dłużej się wisi w uprzęży i jednocześnie posługujemy się większą ilością akcesoriów.

Natomiast uprząż skałkowa jest specjalnie dostosowana do wspinaczki skałkowej, nie ma w niej regulowanych pasów udowych i posiada mniejszą ilość pętli na akcesoria wspinaczkowe (szpejarek), a dzięki temu jest o wiele bardziej lżejsza.

Podstawowy Ekwipunek – Lina wspinaczkowa

Luty 1, 2011 - 8:22 pm Możliwość komentowania Podstawowy Ekwipunek – Lina wspinaczkowa została wyłączona

Wiadomo że same chęci do wspinaczki (jeżeli będziemy chcieli się na poważniej zainteresować tym sposobem rekreacji) nie wystarczą. Jak w każdej dziedzinie i tu występują akcesoria niezbędne do uprawiania określonej czynności, jeśli mówimy o wspinaczce to trzeba pamiętać o odpowiednich butach, linie do wspinaczki czy choćby kasku. Lina we wspinaczce górskiej pełni różne role oraz ważne funkcje techniczne. Jest symbolem więzi między partnerami w zespole wspinaczkowym, to właśnie lina ma gwarantować bezpieczeństwo i zaufanie.  Lina to podstawowy składnik łańcucha asekuracyjnego, pełni ważną rolę amortyzatora,  można powiedzieć że pochłania całą energie jaka powstaje podczas upadku osoby wspinającej się. Dlatego tak ważne jest by lina była na tyle elastyczna by rozciągając się delikatnie powstrzymać upadek.  Ten model liny elastycznej nazywa się również dynamiczną. Ważną rolą liny jak nie najważniejszą jest rola komunikacyjna. Służy ona do zjazdu po linie czyli przemieszczenia się kontrolowanego w dół, oraz podchodzenie (wychodzenie) po linie przy pomocy przyrządów zaciskowych. Wspomnieć wypada o komunikacji poziomej za pomocą ukośnika czyli trawersu tyrolskiego. Dobra linia używana do celów transportowych i komunikacyjnych nie powinna się rozciągać pod roboczym obciążeniem. Lina może służyć  również do transportu wyposażenia, tak w pionie jak i poziomie dlatego tak jak wspominałem nie powinna się rozciągać pod obciążeniem. Rola liny to także aspekt pomocniczy, taka lina występuje jako linka, repsznur, pętla, taśma. Stosowana jest do taśm i pętli asekuracyjnych, pomocniczych, linki lawinowej. Mamy dwa zasadnicze rodzaje lin. Są to liny dynamiczne i liny statyczne. Liny dynamiczne poprzez konstrukcję gwarantują że podczas hamowania upadku wspinacza przeciążenia jakie będą oddziaływać na niego nie przekroczą 12g. Liny Dynamiczne dzielimy na :

lina pojedyncza– zazwyczaj ma od 50 do 70 m długości a szerokość średnicy waha się miedzy 9-12mm, asekuracja w tym przypadku odbywa się na jednej żyle liny. Jest bardzo łatwa w używaniu i dosyć lekka.

lina podwójna-inaczej zwana połówkową jest cieńsza niż lina pojedyncza ( ok. 8-9 mm). Stosuje się złożonej na pół jednej żył o długości  120 m lub dwóch lin o długościach 60 m. W niektórych przypadkach można asekurować się jedną żyła liny podwójnej. Liny te gwarantują większe bezpieczeństwo oraz pozwalają na szybszą ewakuację, najczęściej używane są przez pasjonatów z dziedziny górskiej wspinaczki. Często słyszę pytanie ale z czego taka linia jest zrobiona i jak?. Liny używane w dzisiejszych czasach są zbudowane z rdzenia składającego się z kilkudziesięciu żył które są chronione przez oplot. Najważniejszy element który zapewnia wytrzymałość to rdzeń. Materiały stosowane do produkcji lin asekuracyjnych to włókna poliamidowe a dokładnie po prostu nylon.

lina bliźniacza– jest jeszcze cieńsza niż obie poprzednie ( ok.7-8 mm) tworzą ją dwie żyły sumaryczne długości do 120 m. używane zawsze razem (chodź ten schemat stosowania lin jest coraz bardziej rzadkością)

liny lodowcowe-mają zastosowanie asekuracyjnie w terenie gdzie ewentualne odpadnięcie nie będzie ciężkie.

Drugi rodzaj lin to liny statyczne które nie posiadają praktycznie lub wcale własności dynamicznych( czyli nie posiadają zdolności do pochłaniania upadku). Mają zastosowanie w speleologii lub do celów transportowych lub komunikacyjnych. Ważną sprawą jest także konserwacja takiej liny, powinno się ją przetrzymywać w chłodnym, ciemnym, suchym oraz przewiewnym miejscu.

Gdy jest mocno zabrudzona powinno ją się opłukać w chłodnej wodzie, w tym celu można użyć delikatnie mydła ale w żadnym wypadku nie suszyć jej na słońcu.